| 49ste FOLKLORESTOET TE URSEL ZONDAG 11 SEPTEMBER 2011 |
| Pierlala, ne slag van de meulne |
vanaf 14u tot…?
14.30u tot de aankomst van de stoet: |
16.15u EINDAPOTHEOSE
van de 49ste folklorestoet
‘PIERLALA, NE SLAG VAN DE MEULNE’.
Verder tot…? uur: Kom er genieten van Pierlala's Drankjes! |
![]() |
LEES DE GAZETTE VAN PIERLALA |
![]() |
| Dank aan alle adverteerders, gemeentebestuur en feestraad |
VANAF 14.00u tot ....?u :
|
Dank aan alle 400 deelnemers en medewerkers en ordediensten |
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
HET LEVENSVERHAAL VAN PIERLALA
IN DE 49ste FOLKLORESTOET
‘PIERLALA, NE SLAG VAN DE MEULNE’
Het levensverhaal van Pierlala in de 49ste stoet van 11 september 2011 krijgt de titel ‘Pierlala, ne slag van de meulne’.
Pierlala groeit op in het Ursel van rond de jaren 1900, en volgt met spanning de kunsten van circusartiesten en vuurspuwers op de kermis. Thuis gekomen wil Pierlala dit ook zelf eens uitproberen, maar het loopt volledig mis. Het vuur steekt ook zijn thuis in de fik, en Pierlala’s ouders blijven in de brand. Pierlala zelf raakt gewond, en wordt verzorgd in het hospice.
Na deze zware tegenslag wordt Pierlala opgenomen in het weeshuis bij de kulders in Gent. Voor buitenjongen Pierlala gaat een nieuwe wereld open : hij monstert de ‘rode lijvekes’ van het meisjesweeshuis, volgt de paardentram en geniet van de ambiance met de volkszanger op het Veerleplein. Vlakbij in het Gravensteen wordt gewerkt in de spinnerij, en iets verder stookt men jenever. Hij ziet de bourgeoisie die de Floraliën bezoekt, en ook de stoet van de stroppendragers. Hij probeert zijn mannetje te staan, niet alleen bij het ballet, maar ook op het boxgala.
Daar komt echter ‘gruute miezeere’ van voor Pierlala en hij krijgt onderdak in de Nieuwe Wandeling. Men stelt er vast dat Pierlala het trauma van zijn jeugdzonde nog niet verteerd heeft, en hij wordt ontoerekeningsvatbaar verklaard. Hij verhuist naar het Ghislain. Daar fantaseert hij verder over de gebeurtenissen rond het kermiscircus, en naait een rij rode bolletjes op zijn wit kostuum.
Hij slaagt erin te ontsnappen en gaat op zoek naar amusement in het café bij de molen. In gedachten overloopt hij zijn leven, maar vergeet de wieken van de meulne…
Maar met Pierlala nooit lang getreurd : hij schupt het deksel van zijn kist en springt eruit. Lang leve Pierlala, sasa!
